‘‘Δοσ μοι πα στω και τα γαν κινησω.’’ [Δωσ’ μου τοπο να σταθω και τη γη θα κινησω.]
ΟΙ, ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΣ , ‘‘ΑΣΤΕΓΟΙ’’
Δεν ειχαν που να σταθουν οι ανθρωποι , σ’ αυτόν τον κοσμο , που σκοτωνει τα καλυτερα παιδια του κι’ ειπαν να φτιαξουν το δικο τους στεκι,
εδώ, σ’ αυτό το site. Ηταν νεοι, με δυναμη και ενθουσιασμο, ηλικιωμενοι με σοφια και γνωση, ηταν κάθε ειδους καλοπροαιρετοι ανθρωποι που ηθελαν να προσπαθησουν, με πολυ ορεξη, την ‘‘μεγαλουργια’’, η εστω το ‘‘καλυτερο’’, την ‘‘βελτιωση της ζωης’’ τους, αλλα να ‘‘προσπαθησουν’’ όμως, αληθινα και καλοπιστα.
Βαφτισαν την ιστοσελιδα τους, ‘‘το στεκι των αστεγων’’.
Συγκεντρωνονταν εκει, νοερως, και συζητουσαν, για την ζωη τους, για την ζωη, για τον κοσμο, για ο,τι ηθελαν να κανουν και δεν μπορουσαν, για ο,τι οι πολιτικαντηδες μπορουσαν να κανουν αλλα δεν ηθελαν. Τουλαχιστον, εκει ακουγαν ο ενας τον αλλον. Εξω απ’ αυτό το στεκι, το δικο τους, κανεις δεν ακουει κανεναν.
Μα τι κονφουζιο ειν’ αυτος ο κοσμος, σκετη Βαβυλωνια…!
Πρεπει να ‘‘ανηκεις ‘’. Αν δεν ‘‘ανηκεις’’ καπου, σε καποιο κομμα, σε μια ιδεολογια, σε καποιο ‘‘status’’ κοινωνικο, εστω σε μια ‘‘ομαδα,’’ σε μια ‘‘συμμορια’’ βρ’αδερφε, τοτε εισαι ‘‘υποπτος’’. ‘‘Ω, τι κοσμος μπαμπα…!’’
Ετσι λοιπον, σ’ αυτό το στεκι, εβρισκε φωνη για να μιληση και ‘‘Ωτα,
Ευηκοα’’, για ν’ ακουστη, οποιος ηθελε να μιλαει και να ακουγεται, ελευθερα.
Οποιος ηθελε να είναι ελευθερος αλλα όχι ‘‘κυνηγημενος’’ , [ο κολοκοτρωνης ελεγε, όταν λες την αληθεια να εχεις το αλογο σου σελωμενο] .
Ανακαλυψαμε κι’εμεις, το ‘‘στεκι των αστεγων’’. Μας αρεσε, μειναμε, γιναμε μελη της μικρης, ελευθερης, [αλλα όχι ελευθεριαζουσας] κοινωνιας τους και σας προσκαλουμε να παρακολουθειτε τα θεματα που μας απασχολουν.
Σ’ αυτό το στεκι κάθε καλοπροεραιτος αβρισκει θεση. Για να τον ακουσουμε και να μας ακουσει. Ισως ετσι, καποια προβληματα να βρουνε την λυση τους. Η ενασχοληση με τα κοινα είναι το πρωτο βημα για να παψουμε, επι τελους, να ειμαστε υπηκοοι-ραγιαδες και να γινουμε, Πολιτες. Να συνειδητοποιησουμε την αξια και την αναγκαιοτητα της… ‘‘οριοθετημενης’’ Ελευθεριας. Η ‘‘άλλη’’ ελευθερια, αυτή που διδασκουν στα παιδια μας και προπαγανδιζουν στην κοινωνια, είναι η αναρχια, η ασυδωσια, ο λυκος μεταμφιεσμενος σε προβατο. Μιλαμε για την ‘‘ελευθερια’’ στεγνη και σκετη ‘‘χωρις ορια’’ ετσι όπως τους εξυπηρετει, να μας την παρουσιαζουν.
Σας μεταφερω λοιπον, την συζητηση που ειχαμε χθες, στο στεκι του ‘‘αστεγου’’, του ‘‘ ΑΚΑΠΕΛΩΤΟΥ’’ Πολιτη.
Το θεμα ηταν για την πρωτομαγια. Ξεπερναμε τους διαλογους που εγιναν, στο στεκι μας και εστιαζω επι της ουσιας.
Μα σε τι χωρα ζουμε τελος παντων…! Η πρωτομαγια ειναι συμβολο. Την πρωτη του Μαη, στο Σικαγο, πριν καποια χρονια, ο εργατοκοσμος σφαγιαστηκε , από τους ‘‘αφεντεσ-εξουσιαστες’’ για τα πιο αυτονοητα δικαιωματα του. Οι σημερινοι νεοι δεν γνωριζουν, καν, πως οι παππουδες τους δουλευαν από νυχτα σε νυχτα. Χυθηκε πολύ αιμα για να απολαμβανουμε, στις μερες μας, τα λεγομενα ‘‘κεκτημενα’’ δικαιωματα και που με τοση σφοδροτητα - αλλα και υπουλα, ταυτοχρονα - προσπαθουν να καταργησουν, με διαφορα νομικιστικα τερτιπια, τα τελευταια χρονια. Ακουστε λοιπον, τι πιστευουν οι νεοι μας για αυτή την ιερη ημερα.
Σε μια προχειρη δειγματολειψια απαντησεων, που πηρε καποιος από την συντροφια μας, στους εικοσι μαθητες, οι δυο απαντησαν σωστα, τεσσερις εδωσαν απαντησεις ασχετες με το θεμα και δεκατεσσερις ειπαν, πως αυτή τη μερα γιορταζουμε τα λουλουδια και τον ερχομο της Ανοιξης, που, βεβαιως, είναι ένα μερος της αληθειας, αλλα όχι το πιο σημαντικο.
Τα σχολεια μας, είναι και για κλαματα και για γελια. Δυστυχως! Και το ανεχομαστε!
Με αφορμη τις, εν λογω, απαντησεις, ανοιχτηκε η συζητηση στο θεμα της Παιδειας, που τοσο ‘‘παιδεψανε’’ και που το ‘‘παιδευουν’’ ακομα, οι πολιτικαντηδες, στην Ελλαδα. Μπηκε στην κουβεντα και το περιλαλλητο βιβλιο της ΣΤ΄ δημοτικου. Ειπαμε για τον ‘‘συνωστισμο’ αμαθειας, παραπληροφορησης, ανθελληνισμου και για οσα ακομα δεν χωραγε ο νους μας, πριν μερικα χρονια, αλλα τωρα χωρανε στα σχολεια μας, όπως ναρκωτικα, ‘‘μαγκια’’ , ‘‘καπετανιλικι’’ , επιθετικοτητα….και ποσα ακομη, μεχρι και βιασμοι καταγγελλονται, ολο και πιο συχνα.
Το θεμα της παιδειας είναι εντελως ιδιαιτερο θεμα. Είναι πριν απ’ όλα και πανω απ’ όλα.
Σε άλλη ευκαιρια θα, μιλησουμε μονο γι’ αυτό. Και εδώ θα θελαμε πολυ και την συμμετοχη των εκπαιδευτικων. Η γνωμη τους ειναι βαρυνουσα και πολυτιμη. Μας ενδιαφερει πολύ, μα παρα πολύ, να τους ακουσουμε. Η ‘‘κακοποιημενη’’ παιδεια που επιβαλλουν στους νεους - και σε ολους μας - επαναλαμβανει τα παλια λαθη του εθνους μας και τα διαιωνιζει, όπως την διχογνωμια, και το ‘‘καπετανιλικι’’. Για να πουμε ένα παραδειγμα, ο Κολοκοτρωνης, εστειλε καποτε τον παππα να ζητηση συγκεντρωση από τους Μανιατες και να κουβεντιασουν τα της επαναστασεως. Ο παππας επεστρεψε απραγος. Οι Μανιατες ειχαν αρνηθη να συμμετασχουν. ‘‘τι τους ειπες ορε παππα? ρωτησε ο Κολοκοτρωνης. Να ’ρθειτε ουλοι στον καπετανιο να σας μιληση’’ απαντησε ο παππας ‘‘αχ, ορε παππα, Ελληνας εισαι και τους Ελληνες δεν ξερεις. Τραβα ξανα, ορε, και πες τους ο Κολοκοτρωνης θελει να μιληση μ’ ολους τους καπεταναιους, για να πουν τη γνωμη τους’’. Ετσι κι εγινε κι ολο το χωριο μαζευτηκε, γιατι ολοι παρισταναν τους καπεταναιους.
Αυτά τα παλια τα λαθη μας, μας τελματωνουν στο κακο το ριζικο μας. Κι’ εμεις τα επαναλαμβανουμε, παλι και παλι.
‘‘Με γελασες μια, φταις εσυ για το κακο, με γελασες δυο, ειμαι κουτος και φταιω εγω’’
Αυτά συζητουσαμε στο στεκι μας, εμεις οι ‘‘αστεγοι’’ , οι ‘‘ΑΚΑΠΕΛΛΩΤΟΙ’’ και δεν συζητουσαμε για να περαση η ωρα αλλα για να εκφρασουμε την ανησυχια μας, μια προταση-διαμαρτυρια κι’ ένα ερωτημα.
Προς τους γονεις, προς τους συλλογους γονεων και κηδεμονων και τους δασκαλους.
Γιατι δεν επαναστατει η συνειδειση σας?
Γιατι επιτρεπετε, εσεις να ‘‘χτιζετε’’ τον χαρακτηρα και το μελλον του παιδιου σας, μεσα στο σπιτι - οσο μπορειτε βεβαια, οσο σας επιτρεπουν οι δυσκολες συνθηκες της καθημερινοτητας - ενώ ταυτοχρονα, στο σχολειο, καταστρεφουν το δικο σας, το ιερο και τοσο κουραστικο εργο, αντι να συμπληρωνουν και να διαμορφωνουν την Παιδεια των νεων μας?
Φταινε τα σχολεια? ΟΧΙ.
Κατά σειραν συμμετοχης στην ευθυνη, εμεις πιστευουμε, ότι φταινε οι μανναδες, πριν από ολα και περισσοτερο από ολους, κατοπιν οι πατεραδες, οι δασκαλοι , το χερι που ριχνει εκεινη την πονηρη μικροσυμφεροντολογικη ψηφο σας στην καλπη και κατοπιν ολων, αλλα όχι λιγοτερο, φταινε οι κυβερνησεις και το κρατος - αυτό το αθλιο, το εχθρικο κρατος. Αυτή είναι η δικη μας γνωμη και όχι μονο δεχομαστε την διαφωνια σας αλλα και την επιζητουμε. Για να βελτιωσουμε την δικη μας τη θεση, επανω στο θεμα.
Μεχρι όμως να μας πεισετε για το αντιθετο εμεις θα το φωναζουμε οσο πιο δυνατα μπορουμε και θα περιμενουμε με ενδιαφερον την δικη σας αποψη.
Μανναδες, πατεραδες, δασκαλοι, στρουθοκαμηλιζετε. Ξυπνειστε.
Οργανωθειτε και διεκδικειστε, Παιδεια ‘‘αληθινη’’ και Πολιτικους αδιαφθορους.
Εχετε παντα ‘‘το δικιο του αλλου’’ στη σκεψη σας. Τα λογια του Χριστου, ‘‘ο συ μισεις, ετερω μη ποιησεις’’ δεν ειπωθηκαν για να πλουτισουν, με την ομορφια τους, τα βιβλια και τις φιλοσοφικες συζητησεις, αλλα για να μας κατευθυνουν στην ζωη, σαν την κλωστη ‘‘μας’’ , μεσα στον λαβυρινθο της.
Επισης, απομακρυνετε τους ‘‘καρριεριστεσ-επαγγελματιες’’ συνδικαλιστες, από τους αγωνες σας. Τα τελευταια εικοσι - τριαντα χρονια, ο συνδικαλισμος εχει καταντησει κομματικο ‘‘εργαλειο’’ των πολιτικαντηδων.
Αυτό ηταν το συμπερασμα μας και η δικη μας προταση. Και για οποιον πει ‘‘δεν υπαρχει τροποσ’’ εμεις θα πουμε, ‘‘με επιστολες και τηλεφωνηματα προς κάθε αρμοδιον, με ψηφισματα συλλογων, σωματειων και αλλων συλλογικων οργανωσεων, με πορειες στους δρομους – αλλα με σωστα αιτηματα - και με κάθε θεμιτο τροπο που η φαντασια μπορει να εφευρει’’ , η προσπαθεια πρεπεινα γινη. Οποιος δεν προσπαθει δεν εχει δικαιωμα να ελπιζει.
Γ ο ν ε ι σ μ η ν σ τ ρ ο υ θ ο κ α μ η λ ι ζ ε τ ε . Δ ε ν λ ε ι π ε ι ο υ τ ε ο τ ρ ο π ο σ ο υ τ ε η φ α ν τ α σ ι α. Η δ ι κ η σ α σ π ρ ο θ υ μ ι α λ ε ι π ε ι.
Με αγαπη, οι - κομματικως - ‘‘ακαπελλωτοι’’ .
ΟΙ, ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΣ , ‘‘ΑΣΤΕΓΟΙ’’
Δεν ειχαν που να σταθουν οι ανθρωποι , σ’ αυτόν τον κοσμο , που σκοτωνει τα καλυτερα παιδια του κι’ ειπαν να φτιαξουν το δικο τους στεκι,
εδώ, σ’ αυτό το site. Ηταν νεοι, με δυναμη και ενθουσιασμο, ηλικιωμενοι με σοφια και γνωση, ηταν κάθε ειδους καλοπροαιρετοι ανθρωποι που ηθελαν να προσπαθησουν, με πολυ ορεξη, την ‘‘μεγαλουργια’’, η εστω το ‘‘καλυτερο’’, την ‘‘βελτιωση της ζωης’’ τους, αλλα να ‘‘προσπαθησουν’’ όμως, αληθινα και καλοπιστα.
Βαφτισαν την ιστοσελιδα τους, ‘‘το στεκι των αστεγων’’.
Συγκεντρωνονταν εκει, νοερως, και συζητουσαν, για την ζωη τους, για την ζωη, για τον κοσμο, για ο,τι ηθελαν να κανουν και δεν μπορουσαν, για ο,τι οι πολιτικαντηδες μπορουσαν να κανουν αλλα δεν ηθελαν. Τουλαχιστον, εκει ακουγαν ο ενας τον αλλον. Εξω απ’ αυτό το στεκι, το δικο τους, κανεις δεν ακουει κανεναν.
Μα τι κονφουζιο ειν’ αυτος ο κοσμος, σκετη Βαβυλωνια…!
Πρεπει να ‘‘ανηκεις ‘’. Αν δεν ‘‘ανηκεις’’ καπου, σε καποιο κομμα, σε μια ιδεολογια, σε καποιο ‘‘status’’ κοινωνικο, εστω σε μια ‘‘ομαδα,’’ σε μια ‘‘συμμορια’’ βρ’αδερφε, τοτε εισαι ‘‘υποπτος’’. ‘‘Ω, τι κοσμος μπαμπα…!’’
Ετσι λοιπον, σ’ αυτό το στεκι, εβρισκε φωνη για να μιληση και ‘‘Ωτα,
Ευηκοα’’, για ν’ ακουστη, οποιος ηθελε να μιλαει και να ακουγεται, ελευθερα.
Οποιος ηθελε να είναι ελευθερος αλλα όχι ‘‘κυνηγημενος’’ , [ο κολοκοτρωνης ελεγε, όταν λες την αληθεια να εχεις το αλογο σου σελωμενο] .
Ανακαλυψαμε κι’εμεις, το ‘‘στεκι των αστεγων’’. Μας αρεσε, μειναμε, γιναμε μελη της μικρης, ελευθερης, [αλλα όχι ελευθεριαζουσας] κοινωνιας τους και σας προσκαλουμε να παρακολουθειτε τα θεματα που μας απασχολουν.
Σ’ αυτό το στεκι κάθε καλοπροεραιτος αβρισκει θεση. Για να τον ακουσουμε και να μας ακουσει. Ισως ετσι, καποια προβληματα να βρουνε την λυση τους. Η ενασχοληση με τα κοινα είναι το πρωτο βημα για να παψουμε, επι τελους, να ειμαστε υπηκοοι-ραγιαδες και να γινουμε, Πολιτες. Να συνειδητοποιησουμε την αξια και την αναγκαιοτητα της… ‘‘οριοθετημενης’’ Ελευθεριας. Η ‘‘άλλη’’ ελευθερια, αυτή που διδασκουν στα παιδια μας και προπαγανδιζουν στην κοινωνια, είναι η αναρχια, η ασυδωσια, ο λυκος μεταμφιεσμενος σε προβατο. Μιλαμε για την ‘‘ελευθερια’’ στεγνη και σκετη ‘‘χωρις ορια’’ ετσι όπως τους εξυπηρετει, να μας την παρουσιαζουν.
Σας μεταφερω λοιπον, την συζητηση που ειχαμε χθες, στο στεκι του ‘‘αστεγου’’, του ‘‘ ΑΚΑΠΕΛΩΤΟΥ’’ Πολιτη.
Το θεμα ηταν για την πρωτομαγια. Ξεπερναμε τους διαλογους που εγιναν, στο στεκι μας και εστιαζω επι της ουσιας.
Μα σε τι χωρα ζουμε τελος παντων…! Η πρωτομαγια ειναι συμβολο. Την πρωτη του Μαη, στο Σικαγο, πριν καποια χρονια, ο εργατοκοσμος σφαγιαστηκε , από τους ‘‘αφεντεσ-εξουσιαστες’’ για τα πιο αυτονοητα δικαιωματα του. Οι σημερινοι νεοι δεν γνωριζουν, καν, πως οι παππουδες τους δουλευαν από νυχτα σε νυχτα. Χυθηκε πολύ αιμα για να απολαμβανουμε, στις μερες μας, τα λεγομενα ‘‘κεκτημενα’’ δικαιωματα και που με τοση σφοδροτητα - αλλα και υπουλα, ταυτοχρονα - προσπαθουν να καταργησουν, με διαφορα νομικιστικα τερτιπια, τα τελευταια χρονια. Ακουστε λοιπον, τι πιστευουν οι νεοι μας για αυτή την ιερη ημερα.
Σε μια προχειρη δειγματολειψια απαντησεων, που πηρε καποιος από την συντροφια μας, στους εικοσι μαθητες, οι δυο απαντησαν σωστα, τεσσερις εδωσαν απαντησεις ασχετες με το θεμα και δεκατεσσερις ειπαν, πως αυτή τη μερα γιορταζουμε τα λουλουδια και τον ερχομο της Ανοιξης, που, βεβαιως, είναι ένα μερος της αληθειας, αλλα όχι το πιο σημαντικο.
Τα σχολεια μας, είναι και για κλαματα και για γελια. Δυστυχως! Και το ανεχομαστε!
Με αφορμη τις, εν λογω, απαντησεις, ανοιχτηκε η συζητηση στο θεμα της Παιδειας, που τοσο ‘‘παιδεψανε’’ και που το ‘‘παιδευουν’’ ακομα, οι πολιτικαντηδες, στην Ελλαδα. Μπηκε στην κουβεντα και το περιλαλλητο βιβλιο της ΣΤ΄ δημοτικου. Ειπαμε για τον ‘‘συνωστισμο’ αμαθειας, παραπληροφορησης, ανθελληνισμου και για οσα ακομα δεν χωραγε ο νους μας, πριν μερικα χρονια, αλλα τωρα χωρανε στα σχολεια μας, όπως ναρκωτικα, ‘‘μαγκια’’ , ‘‘καπετανιλικι’’ , επιθετικοτητα….και ποσα ακομη, μεχρι και βιασμοι καταγγελλονται, ολο και πιο συχνα.
Το θεμα της παιδειας είναι εντελως ιδιαιτερο θεμα. Είναι πριν απ’ όλα και πανω απ’ όλα.
Σε άλλη ευκαιρια θα, μιλησουμε μονο γι’ αυτό. Και εδώ θα θελαμε πολυ και την συμμετοχη των εκπαιδευτικων. Η γνωμη τους ειναι βαρυνουσα και πολυτιμη. Μας ενδιαφερει πολύ, μα παρα πολύ, να τους ακουσουμε. Η ‘‘κακοποιημενη’’ παιδεια που επιβαλλουν στους νεους - και σε ολους μας - επαναλαμβανει τα παλια λαθη του εθνους μας και τα διαιωνιζει, όπως την διχογνωμια, και το ‘‘καπετανιλικι’’. Για να πουμε ένα παραδειγμα, ο Κολοκοτρωνης, εστειλε καποτε τον παππα να ζητηση συγκεντρωση από τους Μανιατες και να κουβεντιασουν τα της επαναστασεως. Ο παππας επεστρεψε απραγος. Οι Μανιατες ειχαν αρνηθη να συμμετασχουν. ‘‘τι τους ειπες ορε παππα? ρωτησε ο Κολοκοτρωνης. Να ’ρθειτε ουλοι στον καπετανιο να σας μιληση’’ απαντησε ο παππας ‘‘αχ, ορε παππα, Ελληνας εισαι και τους Ελληνες δεν ξερεις. Τραβα ξανα, ορε, και πες τους ο Κολοκοτρωνης θελει να μιληση μ’ ολους τους καπεταναιους, για να πουν τη γνωμη τους’’. Ετσι κι εγινε κι ολο το χωριο μαζευτηκε, γιατι ολοι παρισταναν τους καπεταναιους.
Αυτά τα παλια τα λαθη μας, μας τελματωνουν στο κακο το ριζικο μας. Κι’ εμεις τα επαναλαμβανουμε, παλι και παλι.
‘‘Με γελασες μια, φταις εσυ για το κακο, με γελασες δυο, ειμαι κουτος και φταιω εγω’’
Αυτά συζητουσαμε στο στεκι μας, εμεις οι ‘‘αστεγοι’’ , οι ‘‘ΑΚΑΠΕΛΛΩΤΟΙ’’ και δεν συζητουσαμε για να περαση η ωρα αλλα για να εκφρασουμε την ανησυχια μας, μια προταση-διαμαρτυρια κι’ ένα ερωτημα.
Προς τους γονεις, προς τους συλλογους γονεων και κηδεμονων και τους δασκαλους.
Γιατι δεν επαναστατει η συνειδειση σας?
Γιατι επιτρεπετε, εσεις να ‘‘χτιζετε’’ τον χαρακτηρα και το μελλον του παιδιου σας, μεσα στο σπιτι - οσο μπορειτε βεβαια, οσο σας επιτρεπουν οι δυσκολες συνθηκες της καθημερινοτητας - ενώ ταυτοχρονα, στο σχολειο, καταστρεφουν το δικο σας, το ιερο και τοσο κουραστικο εργο, αντι να συμπληρωνουν και να διαμορφωνουν την Παιδεια των νεων μας?
Φταινε τα σχολεια? ΟΧΙ.
Κατά σειραν συμμετοχης στην ευθυνη, εμεις πιστευουμε, ότι φταινε οι μανναδες, πριν από ολα και περισσοτερο από ολους, κατοπιν οι πατεραδες, οι δασκαλοι , το χερι που ριχνει εκεινη την πονηρη μικροσυμφεροντολογικη ψηφο σας στην καλπη και κατοπιν ολων, αλλα όχι λιγοτερο, φταινε οι κυβερνησεις και το κρατος - αυτό το αθλιο, το εχθρικο κρατος. Αυτή είναι η δικη μας γνωμη και όχι μονο δεχομαστε την διαφωνια σας αλλα και την επιζητουμε. Για να βελτιωσουμε την δικη μας τη θεση, επανω στο θεμα.
Μεχρι όμως να μας πεισετε για το αντιθετο εμεις θα το φωναζουμε οσο πιο δυνατα μπορουμε και θα περιμενουμε με ενδιαφερον την δικη σας αποψη.
Μανναδες, πατεραδες, δασκαλοι, στρουθοκαμηλιζετε. Ξυπνειστε.
Οργανωθειτε και διεκδικειστε, Παιδεια ‘‘αληθινη’’ και Πολιτικους αδιαφθορους.
Εχετε παντα ‘‘το δικιο του αλλου’’ στη σκεψη σας. Τα λογια του Χριστου, ‘‘ο συ μισεις, ετερω μη ποιησεις’’ δεν ειπωθηκαν για να πλουτισουν, με την ομορφια τους, τα βιβλια και τις φιλοσοφικες συζητησεις, αλλα για να μας κατευθυνουν στην ζωη, σαν την κλωστη ‘‘μας’’ , μεσα στον λαβυρινθο της.
Επισης, απομακρυνετε τους ‘‘καρριεριστεσ-επαγγελματιες’’ συνδικαλιστες, από τους αγωνες σας. Τα τελευταια εικοσι - τριαντα χρονια, ο συνδικαλισμος εχει καταντησει κομματικο ‘‘εργαλειο’’ των πολιτικαντηδων.
Αυτό ηταν το συμπερασμα μας και η δικη μας προταση. Και για οποιον πει ‘‘δεν υπαρχει τροποσ’’ εμεις θα πουμε, ‘‘με επιστολες και τηλεφωνηματα προς κάθε αρμοδιον, με ψηφισματα συλλογων, σωματειων και αλλων συλλογικων οργανωσεων, με πορειες στους δρομους – αλλα με σωστα αιτηματα - και με κάθε θεμιτο τροπο που η φαντασια μπορει να εφευρει’’ , η προσπαθεια πρεπεινα γινη. Οποιος δεν προσπαθει δεν εχει δικαιωμα να ελπιζει.
Γ ο ν ε ι σ μ η ν σ τ ρ ο υ θ ο κ α μ η λ ι ζ ε τ ε . Δ ε ν λ ε ι π ε ι ο υ τ ε ο τ ρ ο π ο σ ο υ τ ε η φ α ν τ α σ ι α. Η δ ι κ η σ α σ π ρ ο θ υ μ ι α λ ε ι π ε ι.
Με αγαπη, οι - κομματικως - ‘‘ακαπελλωτοι’’ .
